Cunku www.mustafauzun.org adresimiz aktif hale geldi.

Yunus sagolsun :)

Oraya bekleriz bundan sonra.

Burasi elbette bir yere gidecek degil.

Yazilar arsivde…

Ama hani direk kendi adresimiz varken artik buralarda pek eglenmemeli :) diyorum.

Tum dostlara selam ile

www.mustafauzun.org

Almanya merkezli olarak Batı’ya göç eden gurbetçilerimiz 40 yılı aşkın bir süredir oradalar.

Fakat bu süreç içerisinde maalesef esaslı bir dil oluşturamadılar. Gurbetçi futbolculardan ve gurbetçi mankenlerden söz edebiliyoruz fakat gurbetçi şair, gurbetçi yazar ve gurbetçi düşünür gibi tanımlamaların çok uzağındayız.

Şimdilerde 60.00’i bulduğu söylenen ve yarım milyon insana iş imkanı sağlayan Türk şirketlerinden ve ekonomik alandaki başarılardan bahsetmiyorum elbette. Sonuçta anayurttan gelen, eli çantalı/başı takkeli zevat eli ile tüm kazanımları har vurup harman savrulabilir ve derdimizde o değil zaten.

Biz kültürün en önemli taşıyıcısı olan dilden bahsediyoruz. Maalesef 40 yıldır Avrupa’da olan 4 milyonu aşkın insanımız esaslı bir dil oluşturamadılar. Oluşturamadıkları gibi kompleksleri tavana vurmuş ve Alman ödüllü üç beş şahsın dışında ortalıkta pek isim de görünmüyor. Meydan Zehra ÇIRAK ve Aysel ÖZKAN’lara kalmış yani…

40 yıldır hala Sonderschule mekteplerinde sürünüyor gurbetteki Türk dili. Bastırılmış duyguları, oryantalist bakışları, ispiyoncu duruşları ve boylarından çok daha büyük kompleksleri ile meydana çıkanlarda doğal olarak koca bir yenilginin, ezikliğin ve bastırılmışlığın izlerinden başka bir şey sunamıyorlar.

İlk neslin cahilliğine, kırlardan Avrupa’nın göbeğine yerleşmenin şaşkınlığına, dil bilememenin verdiği daralmışlığa, bir makine gibi çalışmaya mecbur bırakılmaya ve bir tarla/daire parası kazanıp geri dönme planlarına bağlayamayız artık bu vahim durumu.

Belki 2. nesil için bu tür bahaneler geçerli olabilirdi fakat 40 yıldan bahsediyoruz burada.

Üstelik ne Türk kültürü ne de Alman kültürü alanında dişe dokunur ürünler veremeyen 4 milyonu aşkın insanımız bunu dert etmiyor hala.

Aynı süreç içerisinde Türkiye’de az çok bir gelenek oluşurken ve onlarca isim sayılabilirken Avrupa’da sadece 12 Eylül kaçkını solcuların getirdiği bir hareketlilikten söz etmemiz ne kadar acıdır… Neden Türkiye’den giden imamlarımız namaz kıldırıp/tuvalet temizleyip para kazanmanın peşindeler daha çok? Bir dil oluşturma çabasına girmeleri için vatandan kovulmaları mı gerekmektedir?

Çif dilli, çift kanatlı, çift pasaportlu gurbetçilerimiz neden çift taraflı bir çeviri hamlesini başlatamıyorlar mesela? Veya var ve biz mi göremiyoruz?

Freud ve Kafka gibi göçmenler/gurbetçiler Alman edebiyatına, sanatına ve kültürüne yön verirken bizim Feridun ZAİMOĞLU’na çizilen rol komik kalıyor gerçekten de.

Zaaflarından ziyade Türkiye’li kardeşlerine nazaran birçok avantaja sahip gurbetçi gençlerden istikbal vaad eden 3-5 isim gösterebiliyor muyuz?

…

Umudu kesmiş değiliz elbette.

Biliyoruz ki gençler diskolardan, biraz büyükçe olanları ise biraz daha kazanıp yazın bir ayını memleketlerinde günlerini gün edip geçirme ve eşe dosta hava atmanın telaşından az kurtulsalar bu iş olack.

Büyük bir imkan var aslında elimizde. Tüm İslam tarihi boyunca hiçbir zaman Müslümanlar bu kadar yüksek oranda azınlık olmadılar gayri müslim topraklarda. Bunun bize birçok getirisi olabilir. Bu büyük tecrübedir.

Bu fırsat çocukların Sonderschule’lerde, gençlerin disko barlar’da ve amcamların sırtlarına 40 yıllık yüklerini alıp bir çay içmek için gittikleri camilerin kafelerinde heba edilmemelidir.

Bu fırsat değerlendirilmeli muhakakk.

İthal damatlarla/gelinlerle veya 11 ay çile çekip 1 ay hava atmakla hiçbir şeyi çözemeyiz.

Milli Görüşlüler, Süleymancılar, Diyanet ve Nurcular, teşkilatlanmaya değil teşkilatların/ camilerin içlerini doldurmaya çalışmalılar.

Velhasıl, 4 milyon insanımız Avrupa’ya köklerini bir güzel salıverseler, gözü kapıda/eli tetikte hallerinden kurtulsalar ve dil/kültür/sanat alanında esaslı adımlar atmaya niyet etseler çok kısa bir süre içerisinde gurbetçi futbolcu ve gurbetçi manken gibi gurbetçi şair/yazar/edebiyatçı/düşünür tiplerine de aşina olacağız.

Vesselam

Blogumuzu takip edenler bilirler…

Burada sadece kendi yazilarima, dosyalarima, kliplerime ve notlarima yer veriyorum.

Begenilerimi, sevdiklerimi filan eklemiyorum buraya.

Burasi bir portal filan degil.

Hatta ilk anlami ile, cesitli yerlerde yayinlayacagim yazilarin notlarini aldigim bir yer burasi…

Ama dostlar takip etmeye baslayinca bizde daha bir ozenle yazilarimizi eklemeye basladik, orasi ayri…

Simdi, alintilamadan gecemeyecegim bir siir var.

Dostlarinda mutlaka okumasini istedigim bir siir.

Nedense yeni gordum, yeni okudum.

Blog politikasinin :) disina cikarak yayinliyorum bu siiri..

Vesselam

—

Yavaş yavaş ölürler

Yavaş yavaş ölürler
Seyahat etmeyenler,
Yavaş yavaş ölürler okumayanlar,
müzik dinlemeyenler,
vicdanlarında hoş görmeyi barındırmayanlar.

Yavaş yavaş ölürler,
İzzetinefislerini yıkanlar
Hiçbir zaman yardım
istemeyenler.

Yavaş yavaş ölürler
Alışkanlıklara esir olanlar,
her gün aynı yolları
yürüyenler,
Ufuklarını genişletmeyen ve
değiştirmeyenler,
Elbiselerinin rengini değiştirme riskine bile
girmeyen,
veya bir yabancı ile konuşmayanlar.

Yavaş yavaş ölürler
İhtiraslardan ve verdikleri heyecanlardan
kaçınanlar,
tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı
görmek istemekten kaçınanlar
yavaş yavaş ölürler.

Yavaş yavaş ölürler
Aşkta veya işte bedbaht olup istikamet
değiştirmeyenler,
Rüyalarını gerçekleştirmek için risk
almayanlar,
Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin
dışına çıkmamış olanlar.
Yavaş yavaş ölürler.

Pablo Neruda

Malum, bu aralar Ingilizce icin cirpiniyoruz. Zaten siiri de boyle bir arayis icerisinde iken bulmustum. O yuzden siirin Ingilizce`sini de ekliyorum alta. Kolay gele.

You start dying slowly

You start dying slowly
if you do not travel,
if you do not read,
If you do not listen to the sounds of life,
If you do not appreciate yourself.

You start dying slowly
When you kill your self-esteem;
When you do not let others help you.

You start dying slowly
If you become a slave of your habits,
Walking everyday on the same paths…
If you do not change your routin,
If you do not wear different colours
Or you do not speak to those you don’t know.

You start dying slowly
If you avoid to feel passion
And their turbulent emotions;
Those which make your eyes glisten
And your heart beat fast.

You start dying slowly
If you do not change your life when you are not satisfied with your job, or with your love,
If you do not risk what is safe for the uncertain,
If you do not go after a dream,
If you do not allow yourself,
At least once in your lifetime,
To run away from sensible advice…

Pablo Neruda

http://www.cemaat.com/6014/faiz-dunya-gercegidir-peki-ya-ahmet-yasin

Çocuktum.

Gül kokulu silahlarla dağlara çıkmak istediğimi yazmışım Ortaokul defterime.

Çeçenya’dan yükselen tekbir sesleri dolduruyordu sokaklarımızı o zamanlar.

Türkiyeli Müslümanlar sağcı olmadıklarını fark ediyorlardı. Sağcı olmadıklarını, muhafazakar olmadıklarını, demokrat olmadıklarını…

Büyüdük sonra.

Darbe yedik büyüdük…

İhale yedik büyüdük…

Filistin`in çok uzağına düştük şimdi. Reel politik bombalar patlıyor sağımızda solumuzda. Faiz dünya gerçeğidir ve Amerika her şeydir artık.

Sloganla olmaz bu işler falan filan işte. Bildiğimiz tüm yenik cümleler, bildiğimiz tüm arabesk cümleler.

Osmanlı, Medeniyet, İslam, Kapı Tokmakları, Vakıflar ve Süleymaniye. Süleymaniye iste. Şu bizim Süleymaniye lan. Şiir sonra. Sonra şiir yine. Sevgililere yakılan aşk türküleri Ahmet Yasin`e yazılanlardan daha fazla.

Beyazıt Meydanı suskun şimdi.

Hergele suskun.

Hayır, ayağa kalkmıyorum. Suçlu ben değilim çünkü. 25 yaşındayım üstad, hesabı büyüklere keseceksin.

Biz kalktık cümle alem akepeli olmuş zaten. Biz kalktık Fehmi Koru konuşuyor. Biz kalktık Ahmet Yasin susmuş.

Biz kalktık Zaman 600.000 dağıtılıyor ve Başbakan İmam Hatipli.

Az ilerimde oturuyordu.

Malay veya Indian cocuk…

15, 16 yaslarinda.

 Genc yani, delikanli.

Oyle bir duasi vardi ki…

Oyle bir boyun bukmesi, oyle icten bakisi…

Yanindaydim, hemen, basucunda.

Durdum ve seyrettim uzun uzun.

Beni gormuyordu bile…

Yasina bakmasan, omru hayatini kufurle gecirmis ve hayatinin son demlerinde Islam nuru ile tanismis yasli bir ihtiyarin son duasi zannedersin…

Uzuldum…

Kendi halime yandim.

Halimize yandim.

Gecistirdigim dualari, kilamadigim (!) namazlari dusundum.

Yandim.

Istanbul`da farkinda olamadigim degerlere burada daha bir sariliyorum simdi.

Modernizmin cani cehenneme…

Hizli yasamin cani cehenneme…

Malay bir cocugun, kara tenli bir kardesimin, Indian bir amcanin dualarinda olmak…

Onun askindan bir nebze olsun faydalanabilmek…

Rica ettim, selam verdim.

…

Kazandim ben hamdolsun.

Hamdolsun.

Sadece bunu yeniden yasayabilmek bile buyuk kazanctir bana.

Istanbul`un trafigine kurban verdigim gercekleri yeniden gorebilmek…

Hamdolsun…

Menekselerim var artik…

TR de yapmak isteyipte yapamadigim bircok seyi burada yapabiliyorum artik.

Bu ne guzel duygudur.

Gul ve Lalenin yeri baska elbette…

Onlarin guzelliklerini, derinliklerini ve manalarini tartismak anlamsiz elbette…

Ama menekseler…

Annemin menekseleri, ablamin menekseleri…

Menekse de ayri bir hava var, burasi kesin.

Insani vuran, insana umut veren, insani tebessum ettiren bir tarafi…

Menekse umuttur, menekse dik durabilmenin adidir…

Menekse estetiktir, sanattir…

Menekse en buyuk sanattir, yaratilma sanatidir…

Gordugum her meneksede etkilendim su ana kadar…

Yuregimde hep tatli bir iz birakti.

Ve hep menekselerim olsun istemistim.

Defalarca almak, bakmak istedim ama yapamadim.

Bu buyuk bir sevgidir, yogunluk arasinda o sevgiyi kaybedebilirim diye yapmak istemedim.

Alirim menekseyi, bakamam ve o guzelim sevgi, o guzelim duygu kaybolur diye tereddut ettim hep ve almadim.

Menekselerim var artik…

22 adet menekse…

Birbirinden guzel, renkli…

Ama en cok beyazli olani seviyorum.

Bir suredir su verilmemis, kimisi boynunu bukmus…

Kaldirin basinizi dedim, kaldirin…

Bu dunyada hicbir aci boynu uzun sureli bukmeye degmez…

Hicbir huzun umuttan iyi degildir.

Sairane bir askla beklenilen acilar ve huzunlerde degmez umuda…

Hayat, umuttur…

Ve hayati bir meneksenin yapragindan izleyebilmekte buyuk bir istir.

Hamdolsun, menekselerim var.

Hep boyledir:

Gucu ihmal eden akil,

Akli ihmal eden guc,

Kalbi ihmal eden mantik,

Mantigi ihmal eden kalp…

kaybeder…

Bizde eger ruhumuzu ihmal ederek, is hayatin telasinda ve “erkek adam cicekle bocekle ugrasirmiymis” baskisi karsisinda bir meneksenin insana katabilecegi degerleri ve o estetik zevki ihmal edersek kaybettigimiz gundur.

Hayati boyunca ot gibi yasayan, koyun gibi surulen, onurlarini bir hic ugruna heba eden, kapi kulu, sunepe ve kisiliksiz adamlarin hicbir zevkleri yoktur.

Ve cicek sevgisi, bir meneksenin guzelligi asla sadece kadinlara birakilamayacak kadar degerlidir. Bu muhtesem guzellikler sadece hanimlara ait olamaz. Onlar sadece bir cinse umut vermek icin yaratilmamislardir. Onlar butun insanlik ailesine aittir. Tabi degerini bilenlere…

Guzel gunler bugunler…

Hamdolsun…

Gunes burada; Hint Okyanusundan dogup, Atlas Okyanusundan batiyor…

Ve Iki Okyanusun birlestigi bu noktada menekseleri olan bir mutlu insan yasiyor :)

Tum dostlara selam olsun

http://www.boyuthaber.com/haber/20071012/30000-kisi-HILALi-gozledi.php

http://www.haber5.com/haber.php?haber_id=295003

Atlas ve Hint Okyanusu’nun birleştiği noktada yer alan ve Ümit Burnu`nun da içinde bulunduğu Cape Town`da onbinlerce Müslüman Ramazan`in son gününde Hilal`i gözlediler.

İftar saatlerinde `Three Anchor Beach` da toplanan 30.000 civarında ki Müslüman,  sahilde Namazlarını kılıp, iftarlarını açtılar ve akabinde de hep beraber Hilal`i gözlediler.

Muhteşem bir günbatımı eşliğinde, şölen havasında düzenlenen ve Kur`an-i Kerim`ler, Salavatlar ve dualarla süslenen programa her renk ve ırktan Müslümanın omuz omuza katılması dikkat çekti.

30.000 Müslüman’ın kadın-erkek tek cemaat olarak Aksam Namazını birlikte eda etmelerini ve büyük bir senlik edası ile iftarlarını açmalarını Cape Town`lular büyük bir şaşkınlıkla izlediler. Program, yapılan konuşmaların ardından sona erdi.

M. Mustafa UZUN
Cape Town –

Dun benim icin muhtesem bir gundu.

Muhtesem gunlerden birgun.

30.000 mu`min yurek Cape Town sahilinde toplanmislar…

Aileler, cocuklar…

Tam bir senlik havasi.

Iftar…

Aksam Namazi…

Sehrin kalabaliklari saskin…

Senlik…

Hilal`i gozleme…

…

Resimlerini ve izlenimlerimi insallah daha musait zamanda ekleyecegim…

Insallah…

Sehrin sokaklarinda her turlu mimari ile karsilasabilirsiniz ama genel mana da elbette Bati mimarisi etkin.

Evimizin oldugu site. Siteler genelde guvenli oluyor ve elbette rahatlar. Bir guvenligi var maasallah site sakinlerini bile siteye almiyor :)

Selamlarimla…

Cape Town`dan resimler yayinlamaya devam ediyorum.

Arka planda ki ev bizim evimiz. Ust katta bir arkadas ile beraber kaliyoruz. Hos. Bahce duzenlemeleri filan muhtesem. Nasip olursa kaldigimiz sitenin icerisinden de resim yayinlayacagim.

Tum sahil boyunca binlerce mu`min Hilal`i gozluyorlar ve hep beraber iftar etmeyo bekliyorlar.

Alis-Veris merkezleri genel olarak beyazlara hitap ediyor.